Namibiese Nasionale Toerismeraad knap Webwerf op

Terug van Swaziland waar ons Malolotja Natuurreservaat wat op 18 000 ha die grootste bewaringsgebied in Swaziland is, besoek het.  Ons kon voor ons tent in die kampeerterrein sit en kyk hoe die blesbokke en hul lammers op die heuwel baljaar na die reën.  Dit het net een dag gereën en dit het ons min beperk.  Ons het van die staproetes in Malolotja gestap maar agv die baie bulte besluit om die res nie te stap nie. 

Vanaf Malolotja het ons ook Mantenga Natuurreservaat besoek wat op 725 ha die kleinste bewaringsgebied in Swaziland is.  Die hoof aantrekkingskrag in Mantenga is die kulturele dorpie en die waterval.  Die enigste wild wat ons in Mantenga gesien het was ape (vervet monkeys).

Na drie nagte in Malolotja het ons ons kamp verskuif na Ndlovu Kamp in Hlane Koninklike Nationale Park vir 4 nagte.  Beide Malolotja en Hlane het nie elektrisiteit nie maar 'n donkie by die ablusie vir warm water in die storte.  Ndlovu het 'n restaurant en curio winkel.  Mens kan die heeldag in Ndlovu onder 'n boom sit en voëls kyk, daar is 'n groot verskeidenheid.  Van die restaurant se stoep kyk jy vir die seekoeie in die watergat en na die renosters wat ook soms daar kom afkoel.   Daar kom van tyd tot tyd toerbusse met buitelanders maar hulle oornag nie in Ndlovu nie. Ndlovu se kampplek is groot en die ablusie is baie mooi en skoon met parafienlampe om bietjie lig te maak.  Daar is genoeg storte.  Brandhout vir jou kampvuur en of braai is gratis. Jy kan jouself gaan help by die houthoop agter die ablusie.  Daar was min ander mense in Ndlovu en sommige aande was ons alleen in die kamp.  Daar is ook rondawels en groot chalets.  Snags hoor jy die leeus brul in hul kamp naby Ndlovu. Ndlovu en Hlane sien my beslis weer.

Van die paaie in Hlane is bietjie toe gegroei en krap jou voertuig.    Die wildbesigtigingsvoertuie is oop Defenders. Hulle  ry ook nie die toegegroeide paadjies nie omdat die voertuie se sitplekke weerskante oor die voertuig se kante gebou is.  Na Donderdagnag se waterloop-reën was daar 'n paar moddergate in die pad wat die renosters laat gly het wanneer 'n voertuig aankom.  Nêrens was dit nodig om 'n tweede keer te probeer om deur 'n moddergat te kom nie.  Die Hilux het maklik in 4x4 deur al die moddergate gekom.  Sommige van die paaie wat minder gery word is sleg verspoel. 

Op ons eerste dag in Hlane het ons op twee olifantkoeie met kalwers afgekom.  Die een het ons teruggejaag en gewag dat die ander koei en die kalwers eers weg is voor sy omgedraai het en agter hulle aangeloop het.

Van Hlane het ons ook Mlawula Natuurreservaat besoek, die tweede grootste bewaringsgebied in Swaziland.  Die paaie in Mlawula is in 'n goeie toestand en daar is orals bruggies oor die droë lope. Ons het 'n paartjie met 'n Toyota Camry (nie 'n Avis-kar nie) op die paadjies gekry en hulle het heel maklik gery.  Mens sien nie maklik die wild in die digte bos nie.  Wanneer jy hulle wel sien hardloop hulle weg.  Dit wil voorkom of hulle min voertuie sien.  Daar is heelwat voetslaanpaaie in Mlawula.  Ons het nie van die voetslaanpaaie in Mlawula gestap nie. 

Iewers oppad na Hlane tussen Manzini en Malindza het die Hilux begin krag verloor en wou nie vinniger as 100km/h sonder lugreëling op gelyk pad ry nie.  Ek het gestop en hom laat idle. Idle mooi gelyk. Alles na gegaan en verder gery.  Die eerste ent het hy weer mooi geloop, maar toe weer begin kop-tussen-die-voorpote-trek teen 'n bult.  Ek het besluit dit lyk na vuil diesel en aangehou met die gedagte om in Hlane 'n skoon dieselfilter in te sit.  Nie vêr nie het hy sy nukke laat staan en weer mooi geloop.  Dit was nog met diesel wat ons voor ons vertek in Pretoria ingegooi het.  Die res van die pad het die Hilux mooi geloop.    

Ek kan saamstem met die mense wie my voor die tyd vertel het dat die Swazi's vriendelike mense is.